گر بدین سان زیست باید پست
من چه بیشرم ام اگر فانوس عمرم را به رسوائی نیاویزم
بر بلند کاج خشک کوچه ی بن بست.

گر بدین سان زیست باید پاک
من چه نا پاکم اگر ننشانم از ایمان خود, چون کوه
یادگاری جاودانه, بر تراز بی بقای خاک.

نوشته شده در تاريخ سهشنبه ٤ آبان ۱۳۸٩ توسط عارفه زاهدی موحد