گر بدین سان زیست باید پست

من چه بیشرم ام اگر فانوس عمرم را به رسوائی نیاویزم

بر بلند کاج خشک کوچه ی بن بست.

 

گر بدین سان زیست باید پاک

من چه نا پاکم اگر ننشانم از ایمان خود, چون کوه

یادگاری جاودانه, بر تراز بی بقای خاک.


نوشته شده در تاريخ سه‌شنبه ٤ آبان ۱۳۸٩ توسط عارفه زاهدی موحد