وای, که من عاشق این عملیات بسیار بسیار هیجان انگیزم

کاش به جای این آقای محترم من بودم : در حال سقوطی

لذت بخش و خالی از هر نوع دغدغه زندگی و همراه حس

پرواز...

تو تهران در منطقه ی توچال یک نمونه ی منیاتوری( خیلی

کوچیک) از این  Bungee Jumping وجود داره که البته برای

بانوان محترم به دلایلی!؟ ممنوعه.ناراحت

این یکی نمیدونم اسمش چیه اما با امنیت بالایی شما میتونید

هیجان خیلی زیادی را حس کنید و لذت ببرید

در پارک آب و آتش نمونه ی مینیاتوریش وجود داره که اینجا دیگه

بانوان میتونن استفاده کنن اما از بس که ارتفاع کمه و مسیر

کوتاه, کمتر کسی فرصت لذت بردن داره!

این را اما در دنیای واقعی نه دیدم و نه شنیدم اما وقتی

برای اولین بار عکسش را دیدم حسابی ذوق کردم !مژه

نمونه ی مینیاتوریش هم نزدیک خونه ی ماست که کوچه ای

وجود داره با شیب زیاد و من وقتی 8 ساله بودم تو طول

این سرپایینی (با دوچرخه) با سرعت بالایی خودم را رها

میکردم و در پایان مسیر, خونین و مالین و با دوچرخه ای

درب و داغون , اما لبهایی خندان و دلی شاد و سرشار از

شیطنت, در حال سر و سامون دادن به اوضاع خودم و در فکر

تمهیدات دفعه ی دیگه...

دلم تنگ شد برای عارفه ای شاد و شیطون که وقتی جایی

میرفت,همه میدونستن باید حسابی مراقبش باشن!

و حالا به دختری تبدیل شدم جوان و نه چندان شاد که

لذت بسیاری از کارها را به خاطر انتظار دیگران,در خودم میکشم

کاش کمی از بی پروایی و بی توجهی به دیگران و حرفاشون

در وجودم باقی بود تا باز هم شوقی از یک دویدن ساده می

تونست از خود بی خودم کنه...


نوشته شده در تاريخ شنبه ٢٠ آذر ۱۳۸٩ توسط عارفه زاهدی موحد