یکی بود. یکی نبود.غیراز خدای مهربون هیچکس نبود!...
پس با نام و یاد ان تنها معبود
به نام انکه همه بنده هاش دانسته و یا نا دانسته میپرستنش
اونکه تنها یار مظلوم و تنها یار نیازمند
اونکه تو هیچ لحظه ای ادم را تنها نمی گذاره
اونکه بین زشت و زیبا , دارا و ندار, ضعیف و توانا,
سیاه وسفید فرقی قایل نمیشه وتنها برتری ادما تو انسانیت
اونهاست که نشاندهنده ایمان به خودشه
اونکه تو این افرینش عظیمش اگر میخواست میتونست
عدالت را تو همین دنیا به کمال برقرارکنه ولی نکرده
واین عدالت رو موکول کرده به زمان و مکانی دیگر!
اما بعضیها هم به عدالت تو همین دنیا اعتقاد دارند که بسیار
عجیبه و باور نکردنی!
یک نوزاد معلول به دنیا میاد که تمام لحظات زندگیش با رنج
همراه هست و هیچ گناهی هم نداشته!
این با عدالت خدای من جور نیست که اعمال این کودک را
با همون معیاری بسنجه که یک کودک سالم را میسنجه
پس بی شک مکمل این دنیا ,جهانی را افریده که در ان
عدالت کامل برقرار خواهد شد.
و کسی نمی تواند منکر این امر بشود اما متاسفانه,ما ادما
خیلی وقتها این اصل را عمدا فراموش میکنیم
فراموش میکنیم که :اگر من اینجا به دنیا امدم; تو یک
خانواده خوب, با یک رفاه نسبی,با یک بدن سالم و...,هیچ
برتری ندارم نسبت به یک دختر سیاه پوست افریقایی که تو
یک محیطی به دنیاامده که نمیدونه پدر و مادرش دقیقا کی
هستند!بدون هیچ رفاهی و در فقر مطلق و در محیطی نا
سالم که هر لحظه احتمال الودگیش هست!
و فراموش میکنیم که باید برای هر داشته ای خدارو شکر
کرد و بر حسب اندازه ی ان داشته و نعمت,وظیفه ای بر
عهده ی ماست.و به جای اون همیشه طلبکار نعمت هایی
هستیم که نداریم!
اما هستند کسانی هم که به فکر نداشته های دیگر ادمها بوده
و سعی دارند که از داشته های خودشون واسه جبران کمبود
دیگران استفاده کنند و از مهرومحبت وعلم و مال
و ...دراین راه سرمایه گذاری میکنند و اینها کسانی هستند
که فراموش نکردند که ادم با مردن نابود نمیشه!
و من معتقد هستم که ادمها با دینهای مختلف و روشهای
متفاوت اما وجدانی یکسان به سمت خدا و نیکیها و انسانیت
گرایش دارند و انسانی خوب بودن بسیار لذت بخش تراز
ادمی راحت طلب و بی قیدو خودخواه بودن
