هیچ توجه کردین که هرکسی هرچقدر که
دوستتون داشته باشه بالاخره یک روز و یکجا
تنهاتون میگذاره؟
اصیلترین و خالصترین عشق را مادر به فرزند
داره اما حتی اگر بخواد نمی تونه همیشه و
همه جا همراه فرزندش باشه!
خیلی ها ما را دوست دارند: مادر,خواهر, پدر,
برادر,دوستان,اقوام... اما خیلی وقتها تنها
هستیم.یا شاید حس میکنیم که تنها هستیم!
تنها یک یار واقعی داریم که همیشه و همه جا
و در همه حال همراه باقی میمونه
از همه چیز خبر داره و شرایط را کاملا درک
میکنه.همیشه مثل یک پدربزرگ مهربان
اغوشش را برای تنهایی ها و دلتنگیهای ادم باز
میگذاره. همیشه اماده است تا از بدیهات
پشیمون بشی تا ببخشت, تنها پناه هر کسی
هست که حس تنهایی یا غربت میکنه وبین ما
ادما:زشت وزیبا,سفیدوسیاه,فقیروثروتمند,معلول
وسالم...اگر فرقی میگذاره ,فقط و فقط معیارش
سلامت روح , انسانیت وپاکی هست و جالب
اینکه در مقابل اینهمه لطف و دوستی که در
حقمون میکنه فقط از ما میخواد که که از
نعمتهاش برای هرچه بیشتر انسان بودن تلاش
کنیم.
دوست دارم با احساس کردنش , هر لحظه و
هرجا, سعی کنم انسان باشم تا در اغوش
پر مهرش همیشه جا داشته باشم و حس
تنهایی را برای همیشه فراموش کنم
